//కాలం-కడలి-ప్రేమతీరం//.

//కాలం-కడలి-ప్రేమతీరం//.

రామాచారి బంగారు

చిన్నప్పుడెప్పుడో నేను
నీతోకూడా వచ్చికట్టిన
పిచ్చుక గూళ్ళను
కబళించే క్రమంలో

కెరటాలను బుజ్జగించేసి
గూళ్ళనునిలిపి నిన్నునన్ను
పరవశింపజేసినవాడు
సాగరుడు గుర్తున్నాడా?

బాలరాముడిగా నేను
మురిపాలమల్లిగా నీవుమురిపెంతో
చేమంతిలాంటి బంతిని మనం విసిరేసి
బిక్క మోహలతో చిన్నబుచ్చుకున్నాం

తాను గద్దలా మింగినా
ఇవతలకు నెట్టినబంతితో
మనకు చిరునవ్వుల
మతాబులు పంచాడు కదా

కలసి మనం రాలేదని
కాలం కూడా తనకుతాను
కడలిగామారి తన గోసను
రాతిపర్వతాలను కోసే

కన్నీటిగొంతుకతో
ఎనలేని రోదనలతో
ఘోషిస్తుంది విన్నావా
వినీల క్రాంతి ప్రతిభావర్తనమా.

ఈ కడలి అంచున ఎన్నో ఏళ్ళుగా
నా అన్వేషణం నీకోసమే కదా
అలల గలగలకు నాపాదముద్రలు
తుడుచుకుపోవచ్చునేమో గానీ

మదిలోని వూహల వూసులకు ఆశల
మొలకలెత్తిన వేళా రాయంచగా మారి
రేయి పగలు నీధ్యాసలోనే నాజీవనం
కనిపించవేమి నేస్తం కనులారా చూడగా

చితిలోనైన నిలిచి వెలిగేదే
నీపైనాకున్న ప్రేమంత నిజం
నాఊపిరినినిలిపేది నీవే
నన్ను చూడవేమి ప్రేయసి

చిన్ననాటి నానేస్తం
ఈనాటి నాప్రేమదేవతకై
నాదొక విన్నపం
వినండి సకలజనులారా

గ్రహంతరాలలోను
జీవరాశిని శోధించిన
మహోన్నత విజ్ఞానంతో
తలపండిన శాస్త్రవేత్తల్లారా

ఈకడలి అంచున నిలిచి ఇదివరకు
పొందిన ఆనందాన్ని తిరిగి పొందగలనా?
మాసాధ్యం కాదనిమీరే చేతులెత్తినాక
ఆమె సాన్నిత్యం లేని ఈజగతిలో

నాకిక మిగిలిన ఈ సంపదలన్ని
పిచ్చివాడు తొడుగుకున్న
చిరుగుల కోటులో దాచుకున్న
చింపిన గాలిపటాలే కదా.

ఈకడలి అంచున నిలుచొని
కడసారిగా ప్రార్దిస్తున్నా మిత్రులారా
ప్రేమను మించిన పెన్నిది లేదన్నా
తోటరాముడిలా నేనేమి వీరుణ్ణి కాను

శిధిలమైన ఈ గుండె గుడిలో
ప్రేమ దివ్వెను సాదరంగ వెలిగించలేను
మృత్యువు కరుణకోసం ప్రేమనే
శిలాసుందరికి హరతి పడతాను.

సాగరుడు అన్నింటిని ప్రేమతో
తనలోకి లాక్కుంటాడు అట్లాగని
తనలోని సంపదలన్నింటిని
దేన్ని దాచుకోడు చివరికి

(వి)గతజీవినైన నన్నుకూడా
వొడ్డున పడవేస్తాడు
నిశ్చలంగా,నిర్దాక్షిణ్యంగా
వర్తమానంలోని సమాచారంగా

రేపటి తరాలవారి చరిత్ర కోసం
జాజిమల్లె, చందన
సుమగంధాల పరిమళంతో
ప్రేమసంపుటంలో ఒక పేజిగా

( తాత వయస్సులోనున్న మాలాంటి వాళ్ళ చేత కూడా ప్రేమ కవితలు
వ్రాయిస్తున్న ఎందరో ప్రతిభామూర్తులైన గ్రూపుల నిర్వాహకులకు
దన్యవాదాలతో )1.7.2012.

// కల(త)ల రేయితో నిరీక్షణ //

// కల(త)ల రేయితో నిరీక్షణ //

రామాచారి బంగారు.

నా కలలు పండగా

నాకన్నుల పండుగగా
నువ్వే సమ్మోహినిగా
ఆనందభైరవిరాగంతోడి

అలంకృతవతిగా నాచెంతకు
రేపే రానున్నవని ప్రమోదంతో
చిత్రకారుడు తెలిపిన ఈతరుణాన
ఊరిస్తున్న ఉత్సుకత జాలువారగా

వెన్నెల చంద్రుడొస్తున్నవేళా
సిరులకలువ విరిసినచందంగా
నీదైన మాయలోనిండుగా మునిగిన
మురిసిన నామది గమ్మత్తుగా మూగదైనది.

ఆశపడుతున్న నాతో నువ్వు
యుగళగీతం పాడుతూ నర్తిస్తావన్న చిలిపి
తలపు తళ్ళుకున మెరవగానే ఈరేయి
సాగనిదై మోయలేని భారంగా తోస్తుంది.
26/11/2012

// కల నిజమైన వేళా //

// కల నిజమైన వేళా //
రామాచారి బంగారు

కలలందు కవ్వించిన
కమనీయ రూపలావణ్య

లలిత రూపసుందరి
ఆకాశతారమణిదీపం

తనకు తాను దివినుండి
దిగివచ్చి ధీరోదాత్త
కావ్యనాయికనేకాదు
నీ నిజజీవితంలో కూడా

కధానాయికనని
మర్మతంత్రమే కాదు
మన్మధ బాణం సూటిగా
ప్రయోగించినదేమో

మర్లుగొన్న నామనసును
తన తీక్షణ వీక్షణంతో
ప్రేమ సంకెళ్ళతో బంధించిన
స్థితిలో నేను నిజంగా బధిరుడినే .

25/11/2012.

//చిత్ర సుందరి//

 //చిత్ర సుందరి//
   రామాచారి బంగారు.

   చంద్రకాంతుల చిత్రకారుని
   నిశితశైలికుంచెకు చిక్కని
   వర్ణాల మేళవింపు విన్యాసంలో
   పోతపోసిన సరికొత్త అనురాగాల

   హరివిల్లు సొగసులచందనవతివే
   నా స్వప్నరాగలీనవు నీవే.
   కళ్యాణి,శివరంజని కలబోతలతో
   కాకలుతీరిన రసరమ్యమంజరివే

   నీవు కలనైనా ఊహించనంతగా
   నాహృదయద్వారంలోని రుధిరానంతా
   నీకు సింధూరంగామార్చి ప్రేమ
   సింహాసనంపై కూర్చుండబెట్టాను కదా.

   యేళ్ళు గడుస్తున్నా నీదరికి చేర్చుకోవడానికి
   నీ సుకుమార కరకమలాలుకరుణించవా?
   కారణాలు చూపకుండా నిజం చెప్పవా?
   సూదంటురాయిచూపుల నిశ్చలశిల్పసుందరి ?
          24/11/2012.

//పులకించిన మది పరవళ్ళు//

//పులకించిన మది పరవళ్ళు//

 రామాచారి బంగారు.

ధీటైన పౌరుషానికి
దివిటీల ధగధగలతో
నిలువెత్తు నిగనిగలనే
నగలతో నిరుపమాన

కీర్తి చంద్రికలతో
విలసిల్లుతున్న గారాల
వనమయూరమా నిను
గాంచిన నామది మురిసినది.

చినుకు రాకకోసం
కళ్ళు కాయలుకాయగా
ఎదురుచూసి అలసి
సొలసిన మందభాగ్యుడను

ముసురుబట్టిన రేయిలో
తడిసిన మొక్కలాంటి
స్థితిని నేనేనమని
వర్ణింపగలవాడను నేను?.

24/11/2012.

//నీమదికో విన్నపం//.

//నీమదికో విన్నపం//.

రామాచారి బంగారు.

తూర్పుదిక్కునుంచి
జగతికి మహత్తర
చిత్ర వెలుగురేఖలు
పంచే నా ప్రేమికుడా

నామదిని స్పర్శించి
ద్రవించిన ఉదయుడివే
బరువెక్కిన నాగుండెను
ఈరేయి భారంగా మోస్తుంది

ఎప్పటివలే కాకుండా
వేగిరమే రెక్కలతోవచ్చి
గదిలోని నా ఒంటరి
వలపుతో సరాగాలు పాడించవా. 21/11/2012.

// నిజం //

// నిజం //
రామాచారి బంగారు.

ఎవ్వరూ అర్థం చేసుకోని గొప్పతనాన్ని
ఆదేవుడు శీతల హిమాలయమంత

విశాల హృదయంతో చూస్తాడన్నది
నమ్మకమేకాదు వాస్తవమే

దశదిశల ప్రమేయగణనలతో
కాలంతో, కాంతితో పోటిపడుతూ
వేగవంత ప్రవాహంలో ఈదులాడుతారు
దీవెనలతో గట్టుకు చేర్చబడతారు

విలువలకు పట్టంగట్టే వారిని
ఏకాలంలోనైనా రెప్పవేయకుండా
కారుణ్య లోకం అమ్మలా
గమనిస్తుంది,కాపాడుతుంది!

విశాల వీక్షణమన్నది
శూన్యమదిలో విశ్వపరివ్యాప్త
సూక్ష్మబిందువుల సమూహన్ని
దుర్భినిలో పట్టని తత్వశాస్త్రమే

ప్రయోగాల పరిశోధనల
పరీక్షనాళికలలో
చడీ చప్పుడు లేకుండా సాధించే
ఎన్నో విజయాలకు అదే మూలకం

పరులు నిన్ను వేలెత్తి చూపినప్పుడు
వివేకవచనల లోచనాల
సిద్దాంత ప్రాప్తకాలజ్ఞానుడివినీవే
ప్రామాణికతకు సాక్షి కాలమే

నోటి వాటం, కంటి చూపులతో,
కాటేసే సాటి వారికి ,తెరచాటుగా
చేసే వ్యాఖానాలకు వెరవకు!
పోరాడు, గెలుపు తథ్యం!

బలమంటే సైన్యం కాదు నేస్తం!
అదే మొక్కబోని నీ గుండె ధైర్యం.
నీలోని గొప్పతనమెప్పుడూ
సామాన్యంగానుండి వెన్నంటుతుంది.

సాదరంతో ఆహ్వనం పలుకుతుంది.

ఈప్రపంచాన్నితన నేత్రంతో పరిశీలించి,
పట్టించుకుని ప్రతిస్పందించేవారి
జీవితాలు మాత్రమే దన్యత నొందుతాయి.

(కందాల ఉషారాణి గారి కవిత స్ఫూర్తితో).18/11/2012.

ఆత్మలను అమ్ముకున్నవారు జాతి దీపాల నార్పుతున్నారు.

 రామాచారి బంగారు.
//ఆత్మలను అమ్ముకున్నవారు జాతి దీపాల నార్పుతున్నారు//.

నగదురూపాలకు
ఆత్మలను అమ్ముకున్న
పసలేని వాదుల
కోనుగోలు మాటలు

పదునులేని కత్తులుగా

మారి మాజాతి
శిశువుల గుండెల్లో
బలవంతంగా దిగబడుతున్నాయి.

కొందరి మాటలు పూటపూటకు
రెక్కలు లెక్కలు కట్టుకుని
కాళరాత్రి దీపంపురుగుల్లా
రోజులపాటు విసిగిస్తాయి.

జీవితాలను క్షణాల్లో
చిందరవందర చేసే
చిత్రాల మాటలు
క్షణికావేశ ఫలసిద్ద చితి మంటలే మరి.

బంతులెగరెస్తున్నవారు
ఉదయభాస్కరులే
ఉజ్వలక్రాంతి
రంగంలో బాలచంద్రులే

మండుతున్న ఉద్యమ
సూర్యునితోపాటు
అణగారిన జాతి
వేదనలకు వారసులు.

పాత పాటకే వారేవా
అంటూ తలలూపే
డూడూ బసవన్నల
నిగ్గదీసి నిలదీసేడివారు.

అర్ధరాత్రి ప్రకటనకు సంబరపడ్డవారు
ఉరికొయ్యల వుయ్యాలకు
ఉక్కు గొలుసులకు తమ తలలను
పూసల పురికోసగా పేనుతారు.

చెరుకుముక్కకు చేదుకాకరను తలంటి
మానని పుండుతో ఎత్తుపడ్డ ఎద్దును
ఫొడుస్తున్న కాకి ముక్కుమార్కు
సిద్దాంత వారసుల వ్యాకరణాలకు

సాచివేత, సాగదీత పెద్దల సుద్దులకు
మహనగర ప్రవేశ కూడలిలో తల్లడిల్లి
తగలబడి అగ్నికి తనువు అరువుగా
ఇచ్చిన ఉదజని పుత్రులు తారకలేమరి.

వందలాది అమ్మల కడుపు కోతల
ఆక్రోశంతో కన్నీటికడలిలో భాస్వరములు
మండి ఆవిరిగా గూడుకట్టిన శోకం
తాను వానను కంటుంది.

ఫంట భూములను
చవిటి పర్రలుగా
పరిమారుస్తుంది.

గ్లిజరిన్ తో తెచ్చిపెట్టుకున్న
దిగుమతి ఏడుపుల ఎడారిలో
సేద్యం చేస్తామంటూ
సానుభూతి రాబందులు

సామూహిక కూటములన్ని
ఆరు నూరు అని పొంతనలేని
తీరొక్క రాగాల మాయాబజారు
సంతార్పణ తిరుణాళ్ళలో

ఉచిత భొజనమమృతమను
మంత్రాంగ తంత్ర
పాక మంటించిన
బలహీన చికిత్సలు సాగుతాయి.

జాతిసంపదకు
చెదపురుగుల
నంట గట్టిన సూత్రధారులు
గాంధారికి తోడబుట్టినోళ్ళే

తమది మరింతగా వేచివుండు
విశాల స్వభావమని ప్రకటించిన
ప్రబుద్దులు మాసిపోయిన రంగుల
విహీన విద్వంస కలల ప్రపంచంలో

రోతకు పూసిన పూతన
ముఖస్తుతి గణంలో
మరకగోడకు రాలుతున్న
సున్నాలై ప్రకాశిస్తారు.

మావృతాంతంలో చిక్కిన
శరణార్ధగతుల బ్రతుక్కు
నిలువ నీడనిచ్చి
కాపాడుతున్న సంస్కారం మాది.
02/10/2012.

ఆకాంక్ష.

సుందర నందనోద్యాన వనంలో
చిరుకుటీరం నిర్మించుకుందాం
నేను మౌనగీతాలు ఆలాపిస్తాను

నీవు మధురగీతాలు పాడుతావు

ఎడతెగని నీ చిరుననవ్వు వెన్నెల
జడివానలో తడసి ముద్దవుతాను
కారుణ్య నీకనురెప్పల వుయ్యాలలో
వూగివూగి 

అలసి నిద్రిస్తాను

బాధల వ్యధల కతీతమైన
మరొలొకంలో మనమేవుంటాం
నీఅనురాగ గంగలొ వోలలాడించు
తరంగిణీ, అనంతరాగభావవాహినీ.

రచనా కాలం.01.12.1982.

ఆశకు ఫలితం.

నువ్వు వస్తావని 

కొమల హస్తాలతో
చేరదీసి లాలించి
చెలి సిగలో తురుముతావని

ఆశలతో విరబూశాను
ముంగిట ముగ్గులు వేశాను
నిలువెల్ల కనులతో దారంటా 

స్వాగత తోరణమైనాను

కళ్ళ్లలొ వత్తులతొ నిలిచాను
ఎదను సుమంగా పరచాను
వేచి వేచి వేదనల పాలై
పండుటాకుగా నేల రాలాను.

రచనా కాలం. 19.11.1982

నాన్నకు నీరాజనం.

మానాయన చేతిలో ఎక్కువగా దండించబడ్డవాణ్ణి నేనే. అంతేకాదు ఆయన ప్రేమను ఎక్కువగా పొందింది కూడా నేనే . శత్రువున్ని సైతం క్షమించే మహోన్నత గుణం కలిగిన మానాయన విశిష్ట లక్షణాలను జీవితాంతం మర్చిపోలేను . ఇప్పటికి ఎదైన విషమ సమస్య వచ్చినప్పుడు నాయనకే నివేదిస్తాను. కలలొ కచ్చితంగా ఒక పరిష్కారమిస్తాడు. ఇది అక్షర సత్యం.ఆమహనుభావుడి పెద్ద కొడుకుగా పుట్టడమే గొప్ప వరమని భావిస్తా. తాను చెప్పిన గొప్ప సుభాషితం "ఎవరైనా నిన్ను చూసి ఏ డిచేలా ఎదగాలి " ." నీవు ఒకరి కొడుకుగా కాదు ఒకరికి అయ్య లాగా బతకాలి". ఈ రెండిటిని ఎప్పటికి మరువను నేను.

ఎదలోనివేదన/ ఎదలో(ని)వేదన/ ఎదనివేదన/ ఎద(లోయ)నివేదన.

రాగమా, నాహ్రుదయానురాగమా
వేగిరపడి సాగనీకుమా నీపయనం

సాగినా, పొంగినా మిగులునే శూన్యం = రాగమా=

కలతలకు తోడైన కన్నీరుగా
వినిపించని చిరుమువ్వలసవ్వడిగా

అడవిలో వెన్నెల మల్లెల జలపాతంగా
నిటూర్పులుగా మిగిలిన నిన్నటి తీపిగుర్తులుగా
చితిలో నిలిచి వెలిగే మంటలుగా
ఎడారిలో వానకోయిల పాటగా =రాగమా=

నేటికలలు రేపటి ఆశలకు పొదరిండ్లు
చేరువలో నువ్వుంటే దరిజేరవు కన్నీళ్ళు
ఆకాశంలా సువిశాలమైందీ హ్రుదయం
చిరుగుల గాలిపటంలా ఎగురలేదు పాపం
చమురు తగ్గి గుడ్దిగా వెలిగేను దీపం
గాలి వీచిన వేళ అలుముకునేను అంధకారం =రాగమా=

మ్రుత్యువు రాకకై ఈనాడీ స్వాగత *గీత తోరణం
ఆశ అవేదన నడుమ గడిపేను అనుక్షణం
ఆసన్నమైనది జీవన సంధ్యాసమయం
అందుకే ఈ ఆక్రోశం, ఆగనిది జీవనపోరాటం
మంచుశిల్పం ఆలాపిస్తుంది మౌనగీతం
ఆనందంతో నీవు పాడాలి వీడ్కోలు గీతం. =రాగమా= 

రచనాకాలం.13.01.1983.
ఇది అనుస్రుజనగీతం.(స్వర్గీయ వేటూరి గారికి నివాళిగా సమర్పణ)

దర్శకుదు వంశీగారు తొలిసారి దర్సకత్వం వహించిన సినీమా "
మంచుపల్లకి " హైదరాబాద్, నల్లగొంద, సూర్యాపేట మొదలగు
పట్టణ్ణాల్లో చూసినప్పుదు కలిగిన కన్నీటిభావనలకు
అక్షరరూపమే ఈ గీతం. * గీత ఈ సినీమాలోని హీరోయి

ను పేరు.

మహిత మూర్తులందరి పాద చరణములకు.

ఈజగతి స్రుష్టికి జీవనలయకారిణి
కారుణ్యమూర్తి కరకమలములలో

కరుణాక్రుతి దాల్చిన సుమసుకుమార
హంస మంజీరాలవంటి ఆ చిగురుపాదాలు

దివినుండి భువికి దిగిరానని మారాంచేసిన

గారాలపట్టి దేవతమూర్తి సధ్రుశ్యంగా
నర్తించే పాద సవ్వడుల నాద మంజీర
మంగళ రవముల మెరుపులభావనలకు

తోడైన ఆనందభైరవి రాగలహరిలో

వనదేవతలు పలవరింతులుకాగా
అవనిమాత మదిలో పులకరింతల
శ్రావణమేఘాలు వర్షించగా

నదీమాతలుల్ల మాత్రుహ్రుదయాల్లో

మమతల గంగాప్రవాహములుప్పొంగవా
ఇడుములలోనున్నవారిని అక్కునచేర్చుకుని
స్వాంతన ప్రవచనాలతో సేదదీర్చే 

సేవామూర్తులందరి రూపాల్లో 
ప్రతిఫలించే భారతరత్నగా 
ఘనతిపొందినా విశ్వమాతగా 
విఖ్యాతినొందినా

అంతరిక్షయానంలో
ఆత్మార్పణజేసి

మానవజాతి వర్దిల్లడానికి 

వారధిగా నిలిచినారు

ఈధరణీపై వెలసిన 
మహనీయ,మాననీయ

మహిత మూర్తులారా అందుకోండి 

ఈ జగతి నీరాజనాలు.

రచనాకాలం.09.03.2012

కొవ్వొత్తి నాయన

కంటి చూపు తగ్గినా
కడుపుతీపి చంపుకోలేక

కన్నబిడ్డల కోసం
కటిక చీకటిలో సైతం

కర్షకుడిలా శ్రమించి
కొవ్వొత్తిలాగా తాను
కరిగి మాజీవితాల్లో
కాంతిరేఖల వెలుగై
కమలినాడు మానాయన.

రచనా కాలం. 09.07.1982

కాలం-కడలి-ప్రేమతీరం.

చిన్నప్పుడెప్పుడో నేను
నీతోకూడా వచ్చికట్టిన

పిచ్చుక గూళ్ళను
కబళించే క్రమంలో

కెరటాలను బుజ్జగించేసి
గూళ్ళలను నిలిపి నిన్నునన్ను
పరవశింపజేసినవాడు
సాగరుడు గుర్తున్నాడా?

బాలరాముడిగా నేను
మురిపాల మల్లిగా నీవు
మురిపెంతో చేమంతిలాంటి
బంతిని మనం విసిరేసి

బిక్క మోహలతో
చిన్నబుచ్చుకున్నాం
తాను గద్దలా మింగినా
ఇవతలకు నెట్టిన బంతితో మనకు

చిరునవ్వులు పంచాడు మిత్రమా
కలసి మనం రాలేదని
కాలం కూడా తనకుతాను
కడలిగామారి తన గోసను

రాతిపర్వతాలను కోసే
కన్నీటిగొంతుకతో ఎనలేని
రోదనలతో ఘోషిస్తుంది విన్నావా
వినీల క్రాంతి ప్రతిభావర్తనమా.

ఈ కడలి అంచున ఎన్నో ఏళ్ళుగా
నా అన్వేషణం నీకోసమే కదా
అలల గలగలకు నాపాదముద్రలు
తుడుచుకుపోవచ్చునేమో గానీ

మదిలోని వూహల వూసులకు ఆశల
మొలకలెత్తిన వేళా రాయంచగా మారి
రేయి పగలు నీధ్యాసలోనే నాజీవనం
కనిపించవేమి నేస్తం కనులారా చూడగా

చితిలోనైన నిలిచి వెలిగేదే నీపైనాకున్న
ప్రేమంత నిజం నన్ను చూడవేమి ప్రేయసి
నాదొక విన్నపం వినండి సకలజనులారా
గ్రహంతరాలలోఇ జీవరాశిని శోదించిన

మహోన్నత విజ్ఞ్యాన శాస్త్రవేత్తల్లారా
చిన్ననాటి నాచిరు నేస్తం
ఒకనాటి నాప్రేమదేవతను
నాప్రాణానికి ఆమే ఉదజనీని

ఈకడలి అంచున నిలిచి పొందిన
ఆనందాన్ని తిరిగి పొందగలనా?
మీరే చేతులెత్తినాక
ఆమె సాన్నిత్యం లేని ఈజగతిలో

నాకిక మిగిలిన ఈ సంపదలన్ని
పిచ్చివాడు తొడుగుకున్న
చిరుగుల కోటులో దాచుకున్న
చింపిన గాలిపటాలే కదా.

ఈకడలి అంచున నిలుంచొని
కడసారిగా ప్రార్దిస్తున్నా మిత్రులారా

ప్రేమను మించిన పెన్నిది లేదన్నా
తోటరాముడిలా నేనేమి వీరుణ్ణి కాను

శిధిలమైన ఈ గుండె గుడిలో
ప్రేమ దివ్వెను వెలిగించలేను

మ్రుత్యువు కరుణకోసం ప్రేమనే
శిలాసుందరిని కంఠాభరణమని

సాదరంగా స్వాగతిస్తాను
సాగరుడు అన్నింటిని ప్రేమతో 

తనలోకి లాక్కుంటాడు అట్లాగని
తనలోని సంపదలన్నింటిని

దేన్ని దాచుకోడు చివరికి
(వి) గతజీవినైన నన్నుకూడా
వొడ్డున పడవేస్తాడు

నిశ్చలంగా,నిర్దాక్షిణ్యంగా
వర్తమానంలోని సమాచారంగా
రేపటి తరాలవారి చరిత్ర కోసం
ప్రేమసంపుటంలో ఒక పేజిగా

రచనాకాలం
01.07.2012
( తాత వయస్సులోనున్న మాలాంటి వాళ్ళ చేత కూడా ప్రేమ కవితలు
వ్రాయిస్తున్న ఎందరో ప్రతిభామూర్తులైన గ్రూపుల నిర్వాహకులకు
దన్యవాదాలతో )

వానకాలం-వనవాసం-వానవాసం

వానదేవుడు కరుణించి కార్తెల
కాలంలోనే వర్షాలు కురిపిస్తాడూ
సమ్రుద్ధిగా పంటలు పండుతాయాన్న

కోటి ఆశలతో ఉన్నవన్నితెగనమ్మి

విత్తనాలు చల్లిందీ కర్షకలోకం
చుక్కరాలక దిక్కుతోచక వానచుక్కకోసం
ఆకాశంకేసి ఎదురుచూపులతో
ఏడిచ్చిమొత్తుకున్నా కనుచూపు మేరలో

మేఘం జాడ కనపడదాయి
పాడియావు వంటి వ్యవసాయం పడావుపడి
వున్నవూరుకన్న దున్నిన నేలకన్న
పెంచిన అమ్మ కన్న ఆ కాడు(అడవి)

మిన్న అని వెతలగోసలతో తలపోసి
వలసగా వనవాసమేగపోదామని
చాటింపు చేసి సాగే తరుణంలో
అదేమిచిత్రమో ఈతరుణం దప్పిందా

తనను ఈజనం నన్ను ఆగమాగంగా
తిట్టి సాపించి సానిపిజల్లుతారన్న
అదురుతో గాలిదేవుడికి మొక్కి
అయ్యా నువ్వు కాస్తా ఆగవయ్య

తండ్రి అనిబతిమాలి వరుణుడు
ఆగమేఘాలతో అచ్చి కురవంగా
కుంటలు, చెరువులు నిండంగా
అలుగులు పోయంగా. అలిగిన

మడుసులంతా కురిసిన జల్లులతో
మురిసిన మడులతో వనవాసం కాస్తా
వాన(దరహస) వాసంగా మారింది

రచనాకాలం 15.07.2012

పతనాల లోయ

పదునెక్కిన సూదిమొనపై 
చిందులువేసే అహం
బంగారంలాంటి 
బుద్దిజీవుడిని పరిమార్చి

కనురెప్పపాటులోనే 
కీర్తిశిఖరం నుండి 
పతనాల లోయల్లోకి 
పడదోస్తుంది

మధుభాండమెందుకు?

చేమంతి లాంటి 
ఇంతి చెంతనుండి
అభిసారికలా 
సుకుమార వయ్యారాలను

వొలకబోస్తుటుంటే 
సుధలొలికే మగువ 
అధరా అమ్రుత
చుంభనంతో ఇహలోక

రసరంగసామ్రాజ్యానికి 
సామ్రాట్ నీవే సుమా
మధురభావన చాలును
వేరే మధుభాండమెందుకు?

శిలా శాసనముల ఈజగతిలో

కమనీయ రంగులతో
కట్టినారు తోరణాలు

సదా మీసేవలోనే
నని నమ్మ బలికినారు

నియంత్రణల పేరిట
నిరంకుశ శక్తులకు
తొత్తులుగా ఈజగతిన
ఘనతి కెక్కినారు

విభేదించినవారంతా
విద్రోహులగా ముద్రణ
నిరసించిన జాతంతా
నిర్మాణ విధ్వంసకులంటూ

వీరంగాలు యెస్తున్నారు
మైనం ముద్దల వంటి
క్రుతులకు ఆక్రుతులపైన
అధికారాలెక్కడవంటూ

కుత్తుకలు తెగకొస్తున్నారు
ఆడిన ఏ ఆటలో వోడినా
మాదే బ(గె)లుపంటారు
వారి తప్పిదాలన్నింటికి

డూడూ బసవన్నలమని
మనం తలలూపామంటే
పద్మవిభూషణభరిత
పరమాంద భా(త)స్కరులం

రచనాకాలం
20.07.2012

చేపపిల్లలా చెంగనాలు

చేతిలోని చేపపిల్లలా చెంగనాలు పోతుంటే
మొహంపై ముసురుకున్న ఆనందమంతా
మధురభావనలతో ఈజగతిపై పరచబడిన
పలుకుబడి పలకపై అక్షరాలై పొంగిపొరలాలి


ఆపొర్లాటలో నాబాల్యం పాల పరుగుల

తూనీగ రాగాల పాటలతో వురకలెత్తాలి
వురకలెత్తె బాల్యాన్ని 

మీతో పంచుకుని వోడిపోతాను

వోదిగిపోయిన నాచిన్నారి 

ముంగురులను కూడా
చిరుగాలి తలవూపుతూ రెపరెపలాడిస్తుంది

ఇంకే భాగ్యం కావాలి మలిసంధ్యలోని ఈజీవికి.

మహిళా మణిదీపమా

మహిళా మణిదీపమా నీరాకతో 
మాయిల్లు నవ్యరాగాలతో హరివిల్లంటి
అనురాగంతో పోటి పడుతుంది
కొండెక్కిన గుండెకుసైతం

కొత్తవూపిరులుదుతావు 

అరుణోదయంలో కనిపించే
ఆశాకిరణాలు నీ నుదిటి

సింధూరమల్లె పసిడివన్నె
వెన్నెలదివ్వెలు నింగిలోని
తారకలై మెరుస్తాయి.

చిత్రములు-నా భావనలు

వొంటరిగా వచ్చాను
నీచూపుల జడివానలో
తడసి జలబుతో

నీతో జత కట్టాను

జతగా వనవిహరంకై వస్తాము

వూసూలాడుకుంటాము
నాట్య విన్యాసాలు చేస్తాము
నాలుగు రుతువులు గడిచాక

నవదంపతులై నవరసజీవితాన్ని

నయనాందకరంగా గడుపుతాము
మలిసంధ్యలో ప్రేమనే
గరిమనాభి కేంద్రంగా

ఒకరికొకరు వుతమవుతాము

కరుణలేని కాలం కాఠిన్యంతో
కాటేస్తే తోడులేక జీవితం
మోడైన చెట్టునీడలో

పోగోట్టుకోని జ్ఞ్యాపకాల

తేనేపట్టుకోసం జగతినంతా శోధిస్తాను
వొంటరిగానే వచ్చాను అనుభూతులు పంచిన
పండించిన బతుకు పంటలో పండిపోయాను

చెట్టుపై పండిన పండులాగా రాలిపోతాను

ఈజగతిపై విత్తుగామారి మొలకెత్తి
కొత్తబంగారులోకంలోకి
శిశువునై ఉదయిస్తాను

కాలచక్ర పరిబ్రమణంలో

ఎత్తుపల్లాల పయనంలో
కొత్తపోకడలు పోతాను
ఇలా చిరునవ్వులతో 

కలంతో కమనీయ 
చిత్రాలను నేస్తాను
నాకున్న నాకు తెలిసిన
జీవన చిదంబరం ఇదే.

రచనా కాలం : 24/07/2012

కాలం-తీరుతెన్నులు-తీర్పులు

నిర్మాణమైన, విధ్వంసమైన
సమిష్టిపనిముట్టుతో చేస్తే
వేర్వేరు పూత అర్దాలుంటాయి

ఒకసారి అది జాతీయాభిమానమని

జాతి సమైక్య పర్వదినమని
మరోసారి జాత్యాహంకారమని
విద్వేషభావజల్వనమని
పిలువబడుతాయి

ఒకరికి ఆది పంచభక్ష
పరమాన్నంగాను
మరికొందరికి పారవేసిన
విస్తారాకుగా కనబడవచ్చు

సమయం సందర్భాన్నిబట్టి
అర్ధాలు రూపాంతరం చెందుతాయి
జ్ఞాననేత్రాలకు మాత్రమే
నిజరూపాలు నిక్రుష్టంగా తోస్తాయి.

రచనా కాలం : 25/07/2012

చిత్ర శోభన భావనలు

సుమనయనమ్ములమ్మ
శోధించి సాధించి ప్రసాదించిన
శోభిత అనురాగాల వర్ణమాలిక

రాగరంజిత కుంజితాల

మేళవింపులోమేలిమి
బంగరు వన్నెచిన్నెల అభిసారిక
ప్రక్రుతిమాత శుభాశీస్సులతో
వనదేవతగా మారిన తారక

స్రుష్టికర్త మరులుగొన్న మదిలో
పూచిన మధురభావనల ప్రియపుత్రిక
కణ్వాశ్రమంలోని శకుంతలను గని
తీరని కోరికతో తనువు చాలించిన

చిత్రకారుడు వీడని గతజన్మ
జ్ఞాపకాల పరిమళముల పరవశము
తాలూకు వాడని తలంపులు
తలపుకురాగా సౌందర్యానంద

నందనాలు విరియపూయించినాడు
అందరి ఎదను దోచినాడు
తాను శిలసౌందర్యం పొందిన
ఈ జగతిలోని వారందరి

గుండెల్లో ప్రేమభావనల
జ్యొతులు వెలిగించినాడు
చిత్రంలోని చిత్రాణి
సమ్మొహన నర్తనమై

విస్వసుందరిమణులందరూ
విస్తుపోయేలా జగన్మోహనంగా నర్తిస్తుంది
అమ్రుతభాండంకోసం పాలకడలి
మధనంలో తాను జగన్మోహినిగా మారి

నర్తించిన శ్రీమహవిష్ణు సైతం
మూర్చనలు పొందుతాడు
సరికొత్త వేడుకగా ఈకన్యక
స్వయంవరంకోసం సిరిని

శ్రీచక్రాన్ని వదలి దివిని వీడి
శ్రీమహవిష్ణు భువిపై తిష్ట
వేయదం మాత్రం ఖాయం
దేవ మానవుల నడుమ పోటితో

ఇకపై తప్పక జరుగనున్నది
మూడవ ప్రపంచయుద్దం
పులకింతమదులకు
ఈచిత్రమొక అపూర్వ కానుక

రంజిల్లెడు మనసులతో
రసరమ్యంగా ప్రసన్న
వదన చిత్తులుగా
ఈవేదికపై వేడుక
పూల తోరణాలు కడుతుంది.

రచనా కాలం : 26/07/2012

రక్తాశ్రువులు

కళ్ళకు గంతలు కట్టించుకుని

పడదోసే ఎత్తులకు పై ఎత్తులతో
నేను విశ్వచదరంగ విజేతను
ఆలోచనలు సాగి మూగభావాల

సుడిగుండంలో సుళ్ళు తిరుగుతుంటే
గడియ తీయకుండా తలపుకోస్తావు
మూసిన తలుపులు తెరిచేదెవరు?
వ్యధల తో(డి) రాగాలు జతకట్టేనా?

వేసవి వేడిమికి వాడినది చిగురులత
ఎదలో పొంగుతున్న కన్నీరే ఈకవిత
జ్యోతి జ్వాలగా ఎగసినప్పుడు
వెన్నెల వెలుతురును హరిస్తుంటే

చుక్కాని లేక తీరం చేర (లే) క
చింతల కాష్టంపై కుములుతూ నేను
నిష్క్రమణ ఘడియలు నీడలా
సాగి నన్ను వెంటాడుతుంటే

లోతు తెలియని నీ ప్రేమ కడలిలో
తేలిపొతూ మునకలు వేస్తున్నా
పరిమళ రస రమ్య* స్మ్రుతులలో
స్వాతిచినుకుకై ముత్యపుచిప్పలా

చల్లని మ్రుత్యువు కరుణకోసం
కరాలు జోడిస్తువేడుకుంటున్నా
ఆదేవుడే కోరుకోమంటే
మనిషిగా నాకు మాత్రం
మరో జన్మ వద్దంటాను.

రచనా కాలం :18/05/1983

(*రమ్య " యండమూరి వీరేంద్ర నాధ్ " నవల "వెన్నెల్లో ఆడపిల్ల" నాయిక.)

తరువు:తల(చ)లేని మానవుడు.

తరతరాలుగా తనకు తానుగా
ఎదిగి వేరేమి కోరకుండా 
తనతనువును

నీడగొడుగుగా కప్పి

ఈజగతినంతా తనసేవలతో
తరింపజేస్తున్న కల్పతరువు
కామధేనువులను మించిన
తరుణీమాత లాంటి తరువుజాతిని

తలలేని ఈమానవుడు 

తలదించుకుని మొదలంటా 

నరుకుతున్నాదు 

తల్లిన్ని తరువును 

పొగొట్టుకున్నవాడు
ఈతి భాధలతో విలపించడం
మాత్రం తధ్యం సుమతీ.

రచనాకాలం:28/07/2012

నీకూ నాకూ మధ్య నిశ్శబ్దం.

నింగీ నేలా నడుమ 
దూరమెంత అ నంతం
అయినా అనుబంధంతో అనుదినం

పరస్పరం ప్రతిబింబాలవుతాయి

అనంతంగా సాగే రైలు పట్టాల
నడుమ దూరం మనల్పం కాదా?
కానీ వాని నడుమ కొనసాగేను
పూరించలేని అగాధాల అనంతరం

కళ్ళతోటి సంభాషించుకునే
భావన్వేషణ చిత్రాలం మనం
ఇంపైన సంగీతం కన్న మన
మౌన భాష మరీ మధురం

ఇందులోని రాగాలకు తాళాలకు
తకిట తకిటలకు లేదు అపస్వరం
పడుతూ లేస్తూ పరుగులు తీస్తూ
ఎ (డ) ద తెగని భావవేశంతో

కాలగమనంతో పోటీపడుతూ
చేరువలోనే తీరమున్న
చేర(లే)ని భార కెరటాలం
మూగ మురళి పలికే వేణురాగ

అనురాగపల్లవుల వూయలలో నిద్రిస్తూ
సువిశాల జగతిలో అనంతకాలవాహినిలో
నిశ్చలంగా నిరంతరం సమాంతర
సరళ రేఖల నడుమ దూరం సాక్షిగా

పయనిస్తున్న మూగబాటసారులం మనం.

రచనా కాలం: 18/06/1983.

కావ్యసుందరి_ కమ్మని నా తలంపులు.

దివినుండి భువికి దిగివచ్చిన
నయనాందకర నవ పారిజాతం
మేలిమి పసిడి వన్నె ఛాయతో

మిసమిసలు పోతూ చందన పరిమళ

తిలకాల సింగారాలు రంగరించుకొని
అష్టవిధ నాయికల్లో
ఒక్కత్తిగా హోయలొలుకుతున్న
కుందనపు బొమ్మను కన్న

నాగుండెను కోసి గుడిగా మలచి
కొలువు తీర్చేపనిలో నున్నాను
వద్దని వారించే వారిని ఇక
హరించి దివికి సాగనంపుతాను

వలపు తలపులను ఆటంకపరిస్తే
జరగబోయే పరిణామాలకు
ఫలితాలకు వారే భాధ్యులు సుమా
అని ఒక భావకుడిగా నా (ని) వేదన.

రచనా కాలం: 29/07/2012