//కాలం-కడలి-ప్రేమతీరం//.

//కాలం-కడలి-ప్రేమతీరం//.

రామాచారి బంగారు

చిన్నప్పుడెప్పుడో నేను
నీతోకూడా వచ్చికట్టిన
పిచ్చుక గూళ్ళను
కబళించే క్రమంలో

కెరటాలను బుజ్జగించేసి
గూళ్ళనునిలిపి నిన్నునన్ను
పరవశింపజేసినవాడు
సాగరుడు గుర్తున్నాడా?

బాలరాముడిగా నేను
మురిపాలమల్లిగా నీవుమురిపెంతో
చేమంతిలాంటి బంతిని మనం విసిరేసి
బిక్క మోహలతో చిన్నబుచ్చుకున్నాం

తాను గద్దలా మింగినా
ఇవతలకు నెట్టినబంతితో
మనకు చిరునవ్వుల
మతాబులు పంచాడు కదా

కలసి మనం రాలేదని
కాలం కూడా తనకుతాను
కడలిగామారి తన గోసను
రాతిపర్వతాలను కోసే

కన్నీటిగొంతుకతో
ఎనలేని రోదనలతో
ఘోషిస్తుంది విన్నావా
వినీల క్రాంతి ప్రతిభావర్తనమా.

ఈ కడలి అంచున ఎన్నో ఏళ్ళుగా
నా అన్వేషణం నీకోసమే కదా
అలల గలగలకు నాపాదముద్రలు
తుడుచుకుపోవచ్చునేమో గానీ

మదిలోని వూహల వూసులకు ఆశల
మొలకలెత్తిన వేళా రాయంచగా మారి
రేయి పగలు నీధ్యాసలోనే నాజీవనం
కనిపించవేమి నేస్తం కనులారా చూడగా

చితిలోనైన నిలిచి వెలిగేదే
నీపైనాకున్న ప్రేమంత నిజం
నాఊపిరినినిలిపేది నీవే
నన్ను చూడవేమి ప్రేయసి

చిన్ననాటి నానేస్తం
ఈనాటి నాప్రేమదేవతకై
నాదొక విన్నపం
వినండి సకలజనులారా

గ్రహంతరాలలోను
జీవరాశిని శోధించిన
మహోన్నత విజ్ఞానంతో
తలపండిన శాస్త్రవేత్తల్లారా

ఈకడలి అంచున నిలిచి ఇదివరకు
పొందిన ఆనందాన్ని తిరిగి పొందగలనా?
మాసాధ్యం కాదనిమీరే చేతులెత్తినాక
ఆమె సాన్నిత్యం లేని ఈజగతిలో

నాకిక మిగిలిన ఈ సంపదలన్ని
పిచ్చివాడు తొడుగుకున్న
చిరుగుల కోటులో దాచుకున్న
చింపిన గాలిపటాలే కదా.

ఈకడలి అంచున నిలుచొని
కడసారిగా ప్రార్దిస్తున్నా మిత్రులారా
ప్రేమను మించిన పెన్నిది లేదన్నా
తోటరాముడిలా నేనేమి వీరుణ్ణి కాను

శిధిలమైన ఈ గుండె గుడిలో
ప్రేమ దివ్వెను సాదరంగ వెలిగించలేను
మృత్యువు కరుణకోసం ప్రేమనే
శిలాసుందరికి హరతి పడతాను.

సాగరుడు అన్నింటిని ప్రేమతో
తనలోకి లాక్కుంటాడు అట్లాగని
తనలోని సంపదలన్నింటిని
దేన్ని దాచుకోడు చివరికి

(వి)గతజీవినైన నన్నుకూడా
వొడ్డున పడవేస్తాడు
నిశ్చలంగా,నిర్దాక్షిణ్యంగా
వర్తమానంలోని సమాచారంగా

రేపటి తరాలవారి చరిత్ర కోసం
జాజిమల్లె, చందన
సుమగంధాల పరిమళంతో
ప్రేమసంపుటంలో ఒక పేజిగా

( తాత వయస్సులోనున్న మాలాంటి వాళ్ళ చేత కూడా ప్రేమ కవితలు
వ్రాయిస్తున్న ఎందరో ప్రతిభామూర్తులైన గ్రూపుల నిర్వాహకులకు
దన్యవాదాలతో )1.7.2012.